Beethoven sonata no.26

της Αγγελικής Ζαντέ

 

Μέρος 1ο: Η απουσία

Η φωνή μου ήταν η φωνή του μαυροκόρακα,

που για χρόνια έκρωζε,

κι ήταν αληθινή αλλά εφιαλτική!

Τόσο; Ναι τόοσο.

Τόσο που οι “φίλοι” κλείναν τα “παράθυρα”.

Αχ!

————————————————————-

Μέρος 2ο:Το αποχαιρετιστήριο

Τώρα που η πραγματικότητα είναι εφιαλτική,

ο μαυροκόρακας,

“έγινε” γλυκόλαλο αηδόνι που πετάει σ΄ άλλη γη.

Οι χθεσινοί “φίλοι” ξύπνησαν

κι άνοιξαν τα “παράθυρα”. Λες;

Αχ!

————————————————————-

Μέρος 3ο: Ο φραγμός

Ακούν τους παπαγάλους κι αναγουλιάζουν.

Μα περισσότερο θλίβονται

που οι ίδιοι είναι μες το κλουβί

κι “οι παπαγάλοι” ελεύθεροι απέξω.

Αχ!

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...