Ἀρχεῖο | Νοεμβρίου 2012

Tην Πατρίδα μ’ έχασα

Του Χρήστου Αντωνιάδη

Tην Πατρίδα μ’ έχασα,

έκλαψα κ’ επόνεσα,

λύουμαι κι’ αροθυμώ,

ν΄ανασπάλω κι’ επορώ.

Μίαν κι’ άλλο σην ζωήν μ’,

σο πεγάδι μ’ σην αυλή μ’

νερόπον ας έπινα

και τ’ ομάτια μ’ έπλυνα.

Τα ταφία μ’ έχασα,

ντ’ έθαψα κ’ ενέσπαλα,

τ’ εμετέρ τς αναστορώ

και σο ψυόπομ’ κουβαλώ.

Εκκλησίας έρημα,

Μοναστήρια ακάντιλα,

πόρτας και παράθυρα

επέμναν ορθάνοιχτα.