Tην Πατρίδα μ’ έχασα

Του Χρήστου Αντωνιάδη

Tην Πατρίδα μ’ έχασα,

έκλαψα κ’ επόνεσα,

λύουμαι κι’ αροθυμώ,

ν΄ανασπάλω κι’ επορώ.

Μίαν κι’ άλλο σην ζωήν μ’,

σο πεγάδι μ’ σην αυλή μ’

νερόπον ας έπινα

και τ’ ομάτια μ’ έπλυνα.

Τα ταφία μ’ έχασα,

ντ’ έθαψα κ’ ενέσπαλα,

τ’ εμετέρ τς αναστορώ

και σο ψυόπομ’ κουβαλώ.

Εκκλησίας έρημα,

Μοναστήρια ακάντιλα,

πόρτας και παράθυρα

επέμναν ορθάνοιχτα.

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...