Τα χέρια σου

της Ελένης ΣεμερτζίδουΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ Η ΡΙΜΑ

 

Μακραίνουν, πάντα, τη στιγμή που θέλω ν’ αποφύγω
Κονταίνουν κάθε που πονώ και λέω πως θα φύγω
Τινάζονται στον ουρανό, στη γη όταν βουλιάζω
Παίζουν μ’ αγέρι και θεό, τ’ αστέρια όταν κοιτάζω.
Παλεύουν μ’ όνειρα τρελά, η θλίψη όταν με βρίσκει
Κάνουν παρέα με θεριά, η νύχτα σαν με πνίξει
Αναταράζουν τα νερά, γαλήνη όταν γυρεύω
Παίζουν στα ζάρια την καρδιά, πουλιά σαν αγναντεύω.
Άρωμα έχουνε γλυκό, πικρά σαν ανασαίνω
Χάδι που μοιάζει με γιαλό, τον βράχο όταν κραδαίνω
Φέρνουν μηνύματα στο φως, σκοτάδι σαν θα πέσει
Αγγίζουν άνομες ψυχές, αγάπη σαν με κλέψει.
Τα χέρια σου δεν αγαπώ, γι’ αγάπη όταν μιλάνε
Τα χέρια σου, κρυφά, φιλώ, τη νύχτα όταν κοιμάμαι
Τα χέρια σου, σαν με κρατούν, πώς θέλω να ξεφύγω!
Μα, αν μια μέρα τ’ αρνηθώ, δεν θα ‘χει η γη, πια, ήλιο!

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...