Ἀρχεῖο | Νοεμβρίου 2014

Ματρί Θεῶν

τῆς ΤελέσιλλαςΤελέσιλλα

Ὧ Μνημόσυνας κόραι

Δευρ’ ἔλθετε ἀπ’ ὠρανῷ

καὶ μοὶ συναείσατε

τὰν ματέρα τῶν θεῶν,

ὡς ἧλε πλανωμένα

κατ’ ὤρεα και νάπας

σύρουσα ἀβρόταν κόμαν,

κατωρημένα φρένας.

Ὁ Ζεύς δ’ ἐσιδών ἄναξ

τάν Ματέρα τῶν θεῶν,

κεραυνόν ἔβαλλε καί

τά τύμπαν’ ἐλάμβανε,

πέτρας διέρρησε καί

τά τύμπαν’ ἐλάμβανε

Μάτηρ, ἄπιθ’ εἰς θεούς,

καί μή κατ’ ὄρη πλανῶ,

μή σέ χαροποί λέον-

τες ή πολιοί λύκοι

[έδωσι πλανωμέναν.]

καί οὐκ ἄπειμι εἰς θεούς,

ἄν μή τά μέρη λάβω,

τό μέν ἥμισυ οὐρανῷ,

τό δέ ἥμισυ Γαίας,

πόντω τό τρίτον μέρος˙

χούτως ἀπελεύσομαι,

χαῖρ’ ὦ μεγάλα άνασα

Μάτερ Ὀλύμπῳ.  

Στη Μητέρα των Θεών

της Τελέσιλλας, νεοελληνική απόδοση Αγγελικής Ζαντέ

Ω κόρες της Μνημοσύνης

ας έλθετε προς τα δω απ’ τον ουρανό

κι ας τραγουδήσετε μαζί μου

την μητέρα των θεών,

πως ήρθε περιπλανώμενη

στα όρη και στις πηγές

σύρουσα λαμπρή κόμη,

σαγηνευμενη απ΄τα βουνά.

Ο βασιλιάς ο Ζευς σαν είδε

την μητέρα των θεών

έριξε κεραυνό και

πήρε τα τύμπανα,

έσπασε τα βράχια

και πήρε τα τύμπανα.

Μητέρα, πήγαινε στους θεούς

και μη περιπλανιέσαι στα όρη,

μη και σε φαν οι άγριοι λέοντες

κι οι γκρίζοι λύκοι.

Δεν θα πάω στους θεούς

αν δεν πάρω μερίδια,

το μισό απ’ τον ουρανό,

τ’ άλλο μισό απ’ τη γη,

το τρίτο μέρος απ’ τον πόντο,

κι έτσι θ’ αποχωρήσω.

Χαίρε, μεγάλη βασίλισσα,

Μητέρα του Ολύμπου.