Ἀρχεῖο | Μαρτίου 2015

Κάπου στην Ανατολή…

της Μιρέλας Λαμπιδώνη

Κοιμήσου μικρό μου

Κοιμήσου μικρό μου

Κοιμήσου βαθιά

Άφησε τ’ όνειρο να σου ψιθυρίζει

Τα βλέφαρα κλειστά

Και πίσω τους ο ήλιος

Ψυχή μου

Ναι, χαμογέλα

Πετάς μέσα στο όνειρο

Κι αγαπάς

Μυρίζουν λουλούδια

Μιλάς με τα ζώα

Σκοτείνιασε η πλάση μικρό μου

Λιγόστεψε η αγάπη

Τα φύλλα θαμπώσανε

Τα ζώα πεθάναν

Και τα παιδιά,

Τα παιδιά…..

Κρύψου καρδιά μου μεσ’ στο όνειρο

Μήπως ξυπνώντας

Φυτρώσουν οι στάχτες και βρεις αγριολούλουδα

Και τα χαλάσματα μη γίνουν σπιτάκια

Κι αυτη η σιωπή μήπως γεμίσει γέλια, γαυγίσματα

Η αδελφή σου αγκαλιά με τη γάτα

Η μυρωδιά του ψωμιού που φουσκώνει

Κλέψτα απο τ’ όνειρο

Χαμογελάς

Κοιμήσου μικρό μου

Advertisements

Χωρίς τίτλο ή Το πρόσωπό μου μοιάζει όσο πάει και περισσότερο…

της Χαλίνα Ποσβιατόβσκα,

μετάφραση του Monument of Halina Poświatowska modelΆρη και Νίκου Χατζηνικολάου

Το πρόσωπό μου μοιάζει όσο πάει και περισσότερο

με το φεγγάρι που βασιλεύει.

Σκεπασμένο με ρωγμές διχτυού

όπως το ελληνικό αγγείο

βγαλμένο απ΄τη γη

γεμάτο αναμνήσεις

των χεριών και χειλιών που από καιρό είναι πια τέφρα

τη στιγμή αυτή

είναι μόνο για το ράφι του μουσείου

πολύ εύθραυστο

και πολύτιμο

για να το χρησιμοποιήσει κανείς καθημερινώς.

Moja twarz jest coraz bardziej…

by Halina Poświatowska

moja twarz jest coraz bardziej
księżycem ktory zachodzi
pokryta siatką wyżłobień
jak grecka waza
wydobyta z ziemi

pełna pamięci dotyku
rąk i ust które od dawna już są prochem

w tej chwili
nadaje się tylko na muzealną półkę

zbyt krucha
i zbyt cenna
aby używać jej na co dzień.

Untitled or My face is more and more…

by Halina Poświatowska, translated by Marek Lugowski

my face is more and more

a moon that wanes

covered  by a net of crevices

like a grecian urn

dug up from the earth

full of the memory of touch

of hands and lips turned to dust so long ago

right now

it is fit only for a museum shelf

too fragile

and too precious

for everyday use.

Short talk on the king and his courage

by Anne Carson

Grindstone

He arose laden with doubt as to how he should begin.

He looked back at the bed where the grindstone lay.

He looked out at the world,

the most famous experimental prison of its time.

Beyond the torture stakes he should see,

nothing.

Yet he could see.

Λίγα λόγια για τον βασιλιά και την τόλμη του

της Ανν Κάρσον, μετάφραση του Χάρη Βλαβιανού

Σηκώθηκε φορτωμένος με αμφιβολίες για το πως θα έπρεπε να ξεκινήσει.

Γύρισε και κοίταξε το κρεβάτι που πάνω του ήταν η ακονόπετρα.

Κοίταξε έξω προς τον κόσμο,

την πιό διάσημη πειραματική φυλακή της εποχής.

Πέρα από τους πασσάλους του μαρτυρίου δεν έβλεπε,

τίποτα.

Κι όμως έβλεπε.

Κουράγιο

της Μαρίας Γαρουφαλή

κουράγιο

Αγάπη που έχασες,

μνήμες που δεν σβήνουν.

Βήματα αργά σαλεύουν το νου.

Τα δειλινά, ατέλειωτη προσμονή,

σκέφτεσαι αυτούς που έμειναν

και κάνεις κουράγιο.

Στον Κώστα Παπαγεωργίου

Το φιλί

της Μιρέλας Λαμπιδώνητο φιλί

Κοίταξε τις σταγόνες της βροχής

και συλλογίστηκε

για πόσο λίγο υπήρξανε τα σύννεφα

κι ας δείχνανε απέραντα, απειλητικά

τα νίκησε η μεγαλομανία τους, τα γκρέμισε,

διαλύθηκαν

στάξαν δυο κομματάκια σύννεφο στο μέτωπο του και βράχηκε…

γύρισε και την κοίταξε με αγάπη

“βρέχει” ψυθίρισε,

κι αυτή “πόσο σε χρειάζομαι

πόσο όμορφη είναι η βροχή

όταν την αναγγέλεις”

Έσκυψε και τη φίλησε στα κατακόκκινά της πέταλα

κι εκείνη, μικρή ασήμαντη σε τούτο τον τεράστιο κόσμο

μεγάλωσε τόσο πολύ

“είσαι για μένα ο κόσμος όλος” σκέφτηκε εκείνος

και τη φίλησε ξανά και ξανά

Πώς έγινε ένας κακός άνθρωπος

της Ελένης Βακαλό eleni vakalo

Θα σας πω πώς έγινε

Έτσι είναι η σειρά

Ένας μικρός καλός άνθρωπος αντάμωσε στο

δρόμο του έναν χτυπημένο

Τόσο δα μακριά από κείνον ήτανε πεσμένος και λυπήθηκε

Τόσο πολύ λυπήθηκε

που ύστερα φοβήθηκε

Πριν κοντά του vα πλησιάσει για να σκύψει να

τον πιάσει, σκέφτηκε καλύτερα

Τι τα θες τι τα γυρεύεις

Κάποιος άλλος θα βρεθεί από τόσους εδώ γύρω,

να ψυχοπονέσει τον καημένο

Και καλύτερα να πούμε

Ούτε πως τον έχω δει

Και επειδή φοβήθηκε

Έτσι συλλογίστηκε

Τάχα δεν θα είναι φταίχτης, ποιον χτυπούν χωρίς να φταίξει;

Και καλά του κάνουνε αφού ήθελε vα παίξει με τους άρχοντες

Αρχισε λοιπόν και κείνος

Από πάνω να χτυπά

Αρχή του παραμυθιού καλημέρα σας