Το φιλί

της Μιρέλας Λαμπιδώνητο φιλί

Κοίταξε τις σταγόνες της βροχής

και συλλογίστηκε

για πόσο λίγο υπήρξανε τα σύννεφα

κι ας δείχνανε απέραντα, απειλητικά

τα νίκησε η μεγαλομανία τους, τα γκρέμισε,

διαλύθηκαν

στάξαν δυο κομματάκια σύννεφο στο μέτωπο του και βράχηκε…

γύρισε και την κοίταξε με αγάπη

“βρέχει” ψυθίρισε,

κι αυτή “πόσο σε χρειάζομαι

πόσο όμορφη είναι η βροχή

όταν την αναγγέλεις”

Έσκυψε και τη φίλησε στα κατακόκκινά της πέταλα

κι εκείνη, μικρή ασήμαντη σε τούτο τον τεράστιο κόσμο

μεγάλωσε τόσο πολύ

“είσαι για μένα ο κόσμος όλος” σκέφτηκε εκείνος

και τη φίλησε ξανά και ξανά

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...