The Applicant

Sylviaplath

First, are you our sort of a person?

Do you wear

A glass eye, false teeth or a crutch,

A brace or a hook,

Rubber breasts or a rubber crotch,

Stitches to show something’s missing? No, no? Then

How can we give you a thing?

Stop crying.

Open your hand.

Empty? Empty. Here is a hand

To fill it and willing

To bring teacups and roll away headaches

And do whatever you tell it.

Will you marry it?

It is guaranteed

To thumb shut your eyes at the end

And dissolve of sorrow.

We make new stock from the salt.

I notice you are stark naked.

How about this suit –

Black and stiff, but not a bad fit.

Will you marry it?

It is waterproof, shatterproof, proof

Against fire and bombs through the roof.

Believe me, they’ll bury you in it.

Now your head, excuse me, is empty.

I have the ticket for that.

Come here, sweetie, out of the closet.

Well, what do you think of that?

Naked as paper to start

But in twenty-five years she’ll be silver,

In fifty, gold.

A living doll, everywhere you look.

It can sew, it can cook,

It can talk, talk, talk.

It works, there is nothing wrong with it.

You have a hole, it’s a poultice.

You have an eye, it’s an image.

My boy, it’s your last resort.

Will you marry it, marry it, marry it.

Ο Υποψήφιος

της Σύλβια Πλαθ,  μετάφραση Κλαίτης Σωτηριάδου
Πρώτον, είσαι δικός μας άνθρωπος;
Είναι
γυάλινο το μάτι σου, ψεύτικα τα δόντια σου, έχεις δεκανίκι,
σιδεράκια ή άγκιστρο,
λαστιχένια στήθη ή λαστιχένιο στήριγμα,
 
ράμματα που να δείχνουνε πως κάτι λείπει; Όχι, όχι; Τότε
πώς μπορούμε να σου δώσουμε οτιδήποτε;
Σταμάτησε το κλάμα.
Άνοιξε το χέρι σου.
Άδειο. Άδειο; Να ένα χέρι
 
να το γεμίσει και πρόθυμο
να φέρνει φλιτζάνια και να διώχνει πονοκέφαλους
και να κάνει ό,τι του πεις.
Θα το παντρευτείς; 
Είναι εγγυημένο.
 
Να κλείσει με τα δάχτυλα τα μάτια σου στο τέλος
και από λύπη να διαλυθεί.
Φτιάχνουμε καινούρια αποθέματα από τ’ αλάτι.
Βλέπω πως είσαι τσίτσιδος.
Τι λες για το κουστούμι αυτό –
 
Μαύρο και σκληρό, μα δεν σου πάει κι άσχημα.
Θα το παντρευτείς;
Είναι αδιάβροχο, άθραυστο, ανθεκτικό
στη φωτιά και στις βόμβες απ’ τη στέγη.
Πίστεψέ με, θα σε θάψουμε μ’ αυτό.
 
Τώρα το κεφάλι σου, με συγχωρείς, είναι άδειο.
Έχω και την απόδειξη.
Έλα εδώ, μωρό μου, βγες απ’ το ντουλάπι.
Λοιπόν, τι λες γι’ αυτό;
Γυμνή σαν το χαρτί προς το παρόν.
Αλλά σε είκοσι πέντε χρόνια θα γίνει ασημένια,
σε πενήντα χρυσή.
Όπου και να κοιτάξεις, μια κούκλα ζωντανή.
Ξέρει να ράβει, ξέρει να μαγειρεύει,
ξέρει να φλυαρεί.
 
Δουλεύει. Όλα πάνε μια χαρά.
Έχεις μια τρύπα. Είναι μπλάστρι.
Έχεις ένα μάτι, είναι είδωλο.
Αγόρι μου, είναι το τελευταίο σου καταφύγιο.
Θα το παντρευτείς, θα το παντρευτείς, θα το παντρευτείς.
Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...