Ξενιτιά

της Μιρέλας Λαμπιδώνη

ξενιτιά.-3

Στάζεις γαλάζιο πέλαγο

στις άμμους της Ασίας

αρμύρα, δάκρυα, ιδρώτας, φως

κυλάνε σα ποτάμια

πέτρα δεν έχει να σταθούν

ελίτσα να φυτρώσει

μα σα σφουγγάρι η άγρια γη

αχόρταγα ρουφάει

απ’ τα νησάκια βότσαλα.

……….

Βράχια, τραγούδια γλάρων

γεμίζουν την ανατολή

πλουτίζουν την παλέτα

ψηλώνουν πύργους βιβλικούς

μα σα φυσάει ο λίβας

τα όνειρα, καραβάνια φως

σ’ αρχαία μονοπάτια

παίρνουν το δρόμο, δε ρωτούν

κρυφοκοιτάνε πίσω.

……….

Στάζεις γαλάζια θάλασσα

μικρή, μα δεν αδειάζεις

αιώνες σπαταλάς το μπλέ

κι όλο πιο μπλέ φαντάζεις…

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...