Ἀρχεῖο | Μαρτίου 2016

Η Κάδμω

της Μέλπως Αξιώτη, απόσπασμα

 

Μέλπω Αξιώτη

 

Πόσες, αλήθεια, λέξεις

που σου πήγαν χαμένες…

Περιττές.

Αμεταχείριστες.

Ποὺ να τις πεις;

Ποιός να τις θέλει,

ποιός να τις ξέρει;

Ήταν ποτέ δυνατόν

να γνώριζε κανένας εκεί,

στα πλάτη του βορά,

να γνωρίζει τη σαυράδα,

την άφτρα του λύχνου,

τη λιάστρα του σύκου,

το χύμα της πορτοκαλιάς…

Υπαινιγμός

της Ελισάβετ Πρεβεζιάνου από  το βιβλίο Memoria Immortalis

Ελισάβετ Πρεβεζιάνου

Θ’αφήσω τη ζωή να προσποιείται

ότι επιβιώνει

θ’αφήσω την εκκρεμότητα να προφασίζεται

το τέλος πως δε θα ‘ρθει