Η Κάδμω

της Μέλπως Αξιώτη, απόσπασμα

 

Μέλπω Αξιώτη

 

Πόσες, αλήθεια, λέξεις

που σου πήγαν χαμένες…

Περιττές.

Αμεταχείριστες.

Ποὺ να τις πεις;

Ποιός να τις θέλει,

ποιός να τις ξέρει;

Ήταν ποτέ δυνατόν

να γνώριζε κανένας εκεί,

στα πλάτη του βορά,

να γνωρίζει τη σαυράδα,

την άφτρα του λύχνου,

τη λιάστρα του σύκου,

το χύμα της πορτοκαλιάς…

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...