Μετά τη δουλειά

της Μιρέλας Λαμπιδώνη

Μετά την δουλειά

Γύρισε μόνος καθώς τ’απόγευμα σερνόταν κουρασμένο

μες στ’ άδειο σπίτι

κρατώντας μόνο την ηχώ απ’ τα παλιά

κι απ’ τη δουλειά ένα βάρος

Οι μόνοι ψίθυροι τα έπιπλα που τρίζαν

απ’ το πρωί να περιμένουν να φανεί

να ζωντανέψει η σκόνη που φοράν οι τελευταίες αχτίδες

να του χαϊδέψει το πουκάμισο

λευκά κουμπιά σα σταγονίτσες μέλι

Πόσο κουράστηκε να ανήκει

Ο ήλιος άρπα σιωπηλή τον ξεκουφαίνει

καθώς ακούει να ξεψυχάνε οι χορδές

λίγο πιο μωβ, πιο σκοτεινά, πια δεν τον βλέπουν

αφήνει τα παπούτσια στη γωνία

και το πλατύ χαμόγελο

Γέρνει ντυμένος έτσι απαλά στο μαξιλάρι

μετράει τις ώρες να δείξει εύθυμος ξανά

και περιμένει

κάποια ηλιαχτίδα ξεστρατισμένη

και περιμένει… και περιμένει…

 

 

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...