Ἀρχεῖο ἐτικεττῶν | Ελένη

Άτιτλο ποίημα.

της Ελένης ΒακαλόΒΑΚΑΛΟ ΕΛΕΝΗ

Με το γυμνό κεφάλι του και τις μικρές ψιλές φωνές, τις γρήγορες

Του λάρυγγα

Διασχίζοντας –τι γρήγορα-τις ζώνες του καιρού

Όχι με μιας

Με πάλεψε, σ’ όλο το σώμα μου έσκαψε για τα όμοια του φωλιές

Κι έγινα κατοικία άγριων πουλιών

Στη μέση ερημιάς

Τώρα εκεί θα κατοικεί τ’ ωραίο πουλί

Σ’ ένα κουβάρι συνωστίζεται αναπνοής

Το τρωκτικό των θεμελίων

Gracias a La Vida

της Ελένης Αναστασίουκλαδιά δένδρων

 

Έτσι αρχίζω την ηλεκτρονική μας επικοινωνία

με στιχάκια

και σου στέλνω την καλημέρα μου

όπως την εύχομαι κάθε πρωί

μέσα από τα γυμνωμένα από τον χειμώνα κλαδιά του δέντρου

έξω από το παράθυρό μου.

 

Αγγελική, να’σαι καλά.

 

Grace to life

by Eleni Anastasiou, translated by Angela Zanté

Thus I initiate  our online communication

with lyrics
and send you  my goodmorning

the way I wish it every day

through the winter bare branches of the tree

outside my window.

Angela, hope you’re fine.